تبلیغات اینترنتیclose
بر در میخانه تا که خانه گرفتم(هما میر افشار )
پیچک ( هما میر افشار )
شعر و ادب پارسی
نوشته شده در تاريخ يکشنبه 7 آبان 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

بهانة دل


بر در میخانه تا که خانه گرفتم
داد دل خود از این زمانه گرفتم

توبة بی‏جا بسوخت خرمن جانم
توبه شکستم ز نو جوانه گرفتم

تا که نریزد سرشکم آبروی دل
مستی می را، شبی بهانه گرفتم

در صدف دیده بود گوهر مقصود
یافتم، از گریة شبانه گرفتم

هرسر زلف حکایتی است ز غمها
بار جهانی بروی شانه گرفتم

لاله نهان گشت در سکوت دل سنگ
تا که من از شوق دل زبانه گرفتم

سر بگریبان جدا ز فتنة مردم
گوی سعادت درین میانه گرفتم

درد دلم را نکرد چارة طبیبی
دامن آن خالق یگانه گرفتم

کعبه و بتخانه هر دو خانة او بود
هرچه بهرجا از او نشانه گرفتم

منت روزی ز خرمنی نکشیدم
منکه بهمت زخوشه دانه گرفتم

همت مردانه پیش من پر کاهی است
چشم طمع از جهان زنانه گرفتم

 

 

هما میر افشار

برچسب ها : ,

موضوع : گلپونه های ناب جام دوم, | بازديد : 665